Mahmut Akman
İş ve Sosyal Güvenlik Danışmanı
25 Kasım 2020
Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 02.07.2014 tarihli kararında (E.2014/16348, K.2014/21235) aşağıdaki hususlara vurgu yapılmıştır.
“Mahkemece fesih nedeni olarak gösterilen ve davacının iş arkadaşına söylediği belirtilen sözlerin iş sözleşmesinin sürdürülmesini zedeleyecek derecede ağır olmadığı ve fesih yaptırımını gerektirmediği belirtilerek ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının, mesai saatinin bitimine az bir süre kala tanık X’in yanına giderek bu işçiyi oyaladığı, bunun üzerine çalışılan yerdeki bölüm sorumlusu Y’nin davacıyı uyarması üzerine davacının bu kişiye “bana karışamazsın artistlik yapma” şeklinde sözler sarfettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacının bu davranışlarının 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-d maddesi anlamında haklı sebep teşkil etmeyeceği anlaşılmakta ise de, eylemlerin işin yürütülmesini engelleyici, işyerindeki huzur ve düzeni bozucu nitelikte olduğu gözetilerek, davalı için iş akdinin geçerli nedenle fesih sebebi oluşturduğunun kabulü gerekmektedir. Mahkemenin aksi yöndeki kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.”
Sonuç olarak, Yargıtay işçinin amirine bahse konu sözünü haklı neden kabul etmemiş, geçerli neden kabul ederek işe iadesini reddetmiştir. İşçi bu durumda işe iade edilmeyecek, ancak kıdem tazminatına hak kazanabilecektir.
