4857 sayılı İş Kanununda Derhal Fesih Hakkı Uygulamaları-5

Sirkülerimizin 4 bölümünü birlikte değerlendirdiğimizde sonuç olarak; gerek işçi tarafından gerekse de işveren tarafından ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri kapsamında haklı nedenle yapılan fesihlerde işçi veya işverenin 4857 sayılı Kanunun 24/II’de ve 25/II’de sayılan davranışlarda bulunduğunun öğrenildiği günü takip eden günden başlayarak 6 iş gününe ve herhalde fiilin gerçekleşmesinden itibaren 1 yıla azami dikkat etmeleri gerekir. Bu süreler sınırsız değildir. Aksi takdirde (işçi açısından işçinin maddi çıkar sağlaması, zimmet, rüşvet, dolandırıcılık, hırsızlık vb. durumlarda maddi çıkar elde etmesi durumu hariç, bu durumda süre sınırı geçerli değildir, burada da makul süre geçerlidir) bu sürelerin geçmesi durumunda söz konusu sürelerin hak düşürücü süre olması nedeniyle taraflar ihbar ve kıdem tazminatı ödemek zorunda kalırlar. Burada dikkat edilecek yön, feshe yetkili olan makamın bu durumu tespit etmesi ve bu makamın öğrenmesi önem teşkil etmektedir. Ayrıca, konunun aydınlığa somut delillerle ortaya çıkarılması hususunda yapılan soruşturma ve bu soruşturma raporunun feshe yetkili makama tevdi edilmesinin olayın öğrenildiği tarihin belirlenmesi açısından önemlidir. 6 iş günü içinde olaya el atılmalı ve en geç 1 yıl içinde işlem yapılmalıdır. Bir başka anlatımla fesih hakkının öğrenmeden itibaren 6 iş günü ve olayın gerçekleşmesinden itibaren 1 yıl içinde kullanılması şarttır. Sürelerden birinin dahi geçmiş olması haklı fesih imkânını ortadan kaldırır.